2026: Jaar van het handwerkexperiment!

Dit handwerkexperiment gaat dan ook niet over handwerken. Het gaat over wat handwerken je (mij, in dit geval) brengt. Over het genot van lekker met mijn handen werken. Over empowerment. Over oog hebben voor het kleine. Maar ook over fouten maken, experimenteren, nieuwe dingen leren, nieuwe mensen ontmoeten.

Heel eerlijk? Erover schrijven is een stok achter de deur, en een creatieve uitlaatklep. En dat is extra belangrijk omdat ik thuis zit met long covid. Er is veel weggevallen afgelopen jaar: werk, vrijwilligerswerk, uitstapjes, toevallige ontmoetingen en veel van mijn sociale contacten. Het was al die tijd heerlijk om iets te hebben dat wél kon op een slechte dag, dat geduldig wachtte tot ik er weer ruimte voor had, dat zich niks aantrok van mijn verliezen op andere gebieden. Door dit een vaste plek in mijn leven te geven maak ik mezelf zichtbaar, neem ik ruimte in. Dat is onvoorstelbaar belangrijk, merkte ik toen dit wegviel.

OK, lekker dan, ga ik hier schrijven over ziek zijn? Nee. Ik ben er eerlijk over, ook om anderen een hart onder de riem te steken, maar dit handwerkexperiment gaat juist over wat er wél is. Ik heb een hekel aan geklaag, en ik identificeer me niet als patiënt. Ik ben Femke, met twee rechterhanden, een creatief maar chaotisch hoofd en een kamer vol stof en garen. Met, o ja, ook nog wat irritante beperkingen.

Wat ik ga schrijven gaat niet over de dingen die ik maak, niet rechtstreeks dan toch. Het gaat over dingen die herkenbaar zijn, of je nu zelf ook kunt haken, breien, borduren, quilten, naaien of niet. Over de lol van een beetje aanrommelen, over de bevrediging van iets repareren in plaats van weggooien, over wat ik leer van wat ik maak. Ik hoor graag hoe jij dit ervaart!